DNV

 

Als geharmoniseerde Europese Productnorm is de NEN-EN 1090-1 al ingegaan op 1 januari 2011 met een overgangsperiode van 18 maanden. Deze co-existentieperiode zou op 1 juli dit jaar aflopen, waarop het vanaf dat moment verboden is om een staalconstructies zonder CE verklaring te leveren. Die datum is nu verlengd naar juli 2014.

De EN 1090-2 staat daar geheel los van. Die is nooit wettelijk verplicht. In de 1090-2 staan spelregels voor het maken van staalconstructies en volgt daarmee de oude ENV 1090-1. De EN 1090-2 moet je samen afspreken, bijvoorbeeld in het contract. Sinds het verschijnen van de EN 1090-2 in 2008 wordt deze norm in alle Stabu bestekken, maar ook in heel veel andere overeenkomsten, van kracht verklaard. De verlenging van de overgangsperiode van de EN 1090-1 heeft hiermee dus niets te maken. EN 1090-2 is vandaag de dag op vrijwel alle overeenkomsten van toepassing.

 

NEN-EN 1090-1: CE- markering van staalconstructies
Onlangs is zijn de NEN-EN 1090-1 en de NEN-EN 1090-2 opnieuw vastgesteld. Het gevolg hiervan is dat vanaf 1 juli 2014 alle onderdelen van een dragende staalconstructie moeten zijn voorzien van een zogenaamde CE-markering. Met een CE- markering verklaard de fabrikant dat aan alle constructieve eisen is voldaan. CE-markering geldt dus niet alleen voor de staalconstructie als geheel maar ook voor alle samenstellende onderdelen. Dat betekent dat niet alleen de leverancier van het eindproduct een CE-markering moet kunnen leveren maar ook alle toeleveranciers.

 

Voor wie is de norm geschikt?
De NEN-EN 1090 is een norm voor producenten die bewerkingen uitvoeren op basisproducten, conform EN 1090, om staal- en/of aluminium constructiedelen te maken.
Bovendien is de EN 1090 van belang voor iedereen die met constructiedelen van staal of aluminium te maken heeft, zoals opdrachtgevers, leveranciers, aannemers, toezichthouders, constructeurs, ontwerpers en ingenieursbureau's.

 

Fabrication Production Control (FPC)
Om een CE- markering te mogen aanbrengen moeten fabrikanten die in een fabriek op het basismateriaal een bewerking uitvoeren om hier constructieve onderdelen van te maken beschikken over een FPC certificaat op basis van EN 1090-1.
Met een dergelijk certificaat kan een fabrikant aantonen aan de eisen te voldoen en mag hij een zogenaamde CE-markering op zijn product aanbrengen. Bij certificering van het FPC wordt gekeken of de kwaliteit van de mensen, de productiemiddelen en de locatie voldoende zijn om het gevraagde product te kunnen leveren. Hierbij is ook de NEN-EN 1090-2 van belang want daarin zijn de technische eisen opgenomen waarmee een fabrikant kan aantonen aan de eisen te voldoen en waar naar de NEN-EN 1090-1 voortdurend verwijst.